 | marakeshpl on 30 Days of Night *** |
 | szymalan on Secret Window *** |
 | pawcio on Secret Window *** |
| szymalan on Paranormal Activity **** |
| szymalan on 30 Days of Night *** |
Nóż w wodzie *****
Pełnometrażowy debiut Romana Polańskiego(odejdźmy tu na chwilę od ostatnich głośnych wydarzeń). Film, który otwarł twórcy drogę na cały świat- nagroda FIPRESCI, nominacja do BAFTY, Złota Kaczka czytelników FILMU, a wreszcie nominacja Akademii Filmowej do Oscara, który akurat wtedy powędrował do “Osiem i pół” Felliniego. Federico zresztą ponoć prosił Akademię, aby przyznano wtedy dwa Oscary dla nieanglojęzycznego filmu- także dla Polaka. (Więcej…)
Pół żartem, pół serio ****
Kolejna porcja klasyki filmowej. Najpierw obraz , który nazywany jest często “komedią wszechczasów”. No, kaman- czy to na pewno jest najlepsza komedia, jaka powstała? yyy (Więcej…)
Pierwsze widziałem daaawno temu. Choć miło wspominam. Natomiast Ben Hur to pozycja obowiązkowa. Nie widziałem, ale może wkrótce kto wie? Stare dobre kino. BTW: Brakuje mi dwójkowego “W starym kinie” z charakterystyczną czołówką i muzyczką xD A dzisiaj co? Komerchy a’la Szklana Pułapka lub Rambo XIIIC. A jak już, to klasyka leci w godzinach dla nocnych Marków. Masakra!
Pozdrawiam
Pół żartem pół serio, dla mnie, jest to rzeczywiście jedna z najlepszych komedii jaka powstała. Widziałam ten film kilka razy i zawsze śmiałam się do rozpuku. Może dlatego, że mam starą duszę, takie filmy mnie pociągają. A w porównaniu do dzisiejszych komedii, to ta jest mistrzowska. Ben Hur natomiast nie widziałam. Pozdrawiam:]
Co do pierwszego filmu, to pewnie warto zobaczyć, jak sam napisałeś, dla wspaniałej Marylin Monroe :) Ben Hur.. pewnie nie wytrzymałabym tyle czasu, oglądając facetów w kieckach popierdalających na wozach konnych :F
Z komedii nakręconych przez Wildera “Pół żartem, pół serio” jest chyba najlepszą, osobiście wolę jego “poważniejsze” filmy – wspomniany przez Ciebie “Bulwar …” czy “Podwójne ubezpieczenie”.
Iluzjonista ****
Tak się złożyło, że niemal w jednym czasie do polskich kin weszły dwa filmy opowiadające o tej samej tematyce- o iluzjonistach i ich sztuczkach. Pierwszym był „Prestiż” Christophera Nolana, film głośniejszy, bardziej komercyjny, ale też i dłuższy, osobiście odebrałem go jako bardzo nudny. „Iluzjonista” wydaje się znacznie lepszy- ciekawej nakręcony, mroczniejszy, ale przede wszystkim chwilami naprawdę dający widzowi odczuć magię. (Więcej…)
Mój ulubiony film, tak mrocznie magicznego innego nie widziałam.
Ja tam Prestiż i Iluzjonistę cenię podobnie, chociaż uważam, że oba filmy wbrew pozorom różnią się od siebie znacznie.
Co do Iluzjonisty – podobał mi się. Było magicznie, zakończenie mnie zaskoczyło. Też dałbym 4 gwiazdki. Zresztą chyba tyle u siebie dałem. Nie zgodzę się tylko co do dopieszczenia wizualnego – chwilami przedobrzyli i wyszło sztucznie (scena z drzewkiem).
Pozdrawiam,
pawcio
Pawcio zgadzam się z Tobą, kilka efektów specjalnych to był “o jeden most za daleko” :D ale mnie bardziej chodziło o zdjęcia i scenografię.
pozdrawiam ;)
A to jeśli chodzi o to, to ja się zgadzam – było git ;)
Ja tego nie pojmuje- jak można nakręcić film kosztujący tyle, co połowa dochodu narodowego małego afrykańskiego państewka, który jest tak nieznośnie nudny? To chyba znak naszych czasów: kino stawia dzisiaj na podejście multipleksowe, więcej akcji, mniej gadania. (Więcej…)
Że co? Że nudny? Daj spokój szymalan..wiem że to może jakieś rozbierzności co do oczekiwań , wiele mogę o tym filmie złego powiedzieć, że ma dosyć kiepski scenariusz,że jest chwilami kiczowaty itd, lecz nie że jest nudny. Polecam obejrzeć drugą część, choć nie jestem pewien czy to zmieni twe zdanie. Dla mnie to była bardzo miła rozrywka, ot co.
Nie dam spokoju :D Nudził mnie , to pisze ze jest nudny, gdyby mnie wciągnął, to napisałbym, że mnie wciągnął, choćby miał najgłupszy scenariusz świata ^^ Piszę szcerze i otwarcie, bo chyba recenzje są od tego :)
A i owszem, a ja wyrażam odmienne zdanie, i wszystko gra ;)
pozdrawiam
Pani Henderson ****
Niestety, jedynym jak dotąd filmem Stephena Frearsa, jaki oglądałem była “Królowa” z oscarową Hellen Mirren. Film inteligentny, ciekawy i znakomicie zagrany. Pora na “Panią Henderson”- Frears znów po raz kolejny pozytywnie zaskoczył, zainteresował, ale i tym razem też solidnie zabawił. (Więcej…)
****
Czasy panowania króla Henryka VIII (Eric Bana). Królewska małżonka nie może urodzić wciąż męskiego potomka, więc senior Boleyów, chce w celach politycznych wykorzystać swoje dwie urodziwe córki- Annę (Natalie Portman) i Marię (Scarlett Johansson). Obydwie mają zabiegać o względy monarchy, tak aby jedną z nich wybrał na swoją kochankę. Henryk obdarza dość szybko względami Marię, ale Anna nie daje wciąż za wygraną. Obie siostry będą walczyć o serce króla: jedna pod wpływem ambicji, druga pod wpływem prawdziwej miłości. Sytuacja w królewskim dworze stopniowo będzie coraz bardziej pogrążać Anglię w coraz większym politycznym kryzysie.
Nie należy wszystkiego co tu oglądamy traktować zbyt poważnie, film jest to czysto kostiumowy i w takich kategoriach należy go rozpatrywać. NIe jest to zbyt dobry podręcznik do historii. Oczywiście ta sytuacja z filmu miała miejsce naprawdę, ale pewne elementy warto wziąć pod poprawkę. No więc po pierwsze Henryk był wiecznym bigamistą, każdą kolejną nałożnicę, brał za żonę- w filmie to wewnętrznie rozdarty biedaczek, opętany nieco przez pożądanie. Z punktu widzenia historycznego ważny wątek konfliktu monarchy z Watykanem, przedstawiono tu jako mała przeszkoda na drodze do spełnienia pożądania. A siostrzyczki, tytułowe kochanice króla z puszczalskich panienek zamieniono niemal w przeczyste dziewice, któreż bardzo cierpią z powodu tego, co się dzieje. W pewnym momencie reżyser również zapomina, że Maria była faworytką króla Francji, a potem jego oficjalną kochanką. Była o wiele atrakcyjniejsza niż jej siostra, ale i niezbyt pruderyjna. Z kolei Anna była uznawana za wiedźmę, miała sześć palców, miała niezwykłą inteligencję, co stanowczo obniżało jej szanse na dobre zamążpójście.
I tu się zaczyna najważniejszy atut filmu. Bez zbędnego ględzenia pokazuje, jak arystokraci tamtych czasów, tutaj filmowy tata Boleyn, poświęcali szczęście swoich córek w imię politycznych intryg dla kolejnych posiadłości i tytułów. Bo “rodzina polepsza swą pozycję dzięki córkom”. Przygnębiająca to sytuacja dla ówczesnych dziewcząt. W finale scenariusz doprowadza do bardzo dramatycznych sytuacji i stanie się bardzo angażujący emocjonalnie. A aktorski pojedynek seksownych gwiazdek Hollywood zakończył się bezwzględnym zwycięstwem świetnej Natalie Portman. Johansson niestety ciągle gdzieś w cieniu.
szymalan
Film historyczny to idealny film dla Ciebie, drogi Szymalanie:)
Nawiązując do życia ówczesnych dziewcząt…nie chciałabym być poświęcana dla dobra rodziny i tytułów mojego ojca kosztem mojego szczęścia.
Fil pewnie ciekawy, ale z racji, że historyczny to sobie go podaruję….poczekam na film związany jakoś z biologią lub chemią :)
No to ogladnij sobie serial Fringe. Caly opiera sie na chemii, biologii i fizyce :-)
Lola King 11:48 on 4 listopad 2009 Bezpośredni odnośnik |
No tak, z wyżej wymienionych to oglądałam jedynie My Fair Lady. Uwielbiam jak ktoś pisze o starych filmach, ponieważ to przypomina mi, ile filmów muszę jeszcze nadrobić, a trochę ich jest. Przede wszystkim właśnie “Nóż w wodzie”, ten film jest pierwszy na mojej długiej liście ;] Niby te recenzje napisane przez ciebie są krótkie, ale są bardzo na temat, i każde pojedyncze zdanie ma sens i widać, że nie znalazło się tutaj przez przypadek. Gratuluję tej umiejętności! ;] Jeśli chodzi o mój nick na filmwebie, to jest to po prostu ‘alexxzandra’. Tylko, że nic tam jeszcze ciekawego nie ma, zostało niedawno przeze mnie założone, nie mam na razie czasu, aby to uporządkować, no i założyłam je przede wszystkim po to, aby móc oceniać filmy. No to tyle. Pozdrawiam ;]
szymalan 12:30 on 4 listopad 2009 Bezpośredni odnośnik |
I własnie o te ocenione filmy chodzi :]pozdrawiam i dzieki :)
suawek 18:44 on 4 listopad 2009 Bezpośredni odnośnik |
pjerdol najwazniejsze filmy w historii. buka > najwazniejsze filmy w historii. i chooi.