Tylko jedna noc.

Tylko jedna noc to intymna historia Ewy i Cykora, którzy zaraz po wyjściu z klubu pragną spędzić niezobowiązującą, szaloną noc. On – wodzony za nos kokieterią i kipiącym seksapilem jej. Ona – zmysłowa, piękna, pragnąca utopić się w hedonistycznej rozkoszy. To jedna przykrywka, która demaskuje prawdziwe twarze głównych bohaterów. To odkrycie ludzi zagubionych, zakrywających swoje prawdopodobne oblicze złudną maską, która spada, gdy kurtyna życia zamyka przedstawienie.

Ten film, to skrawek świata młodych ludzi, często niezdecydowanych, szukających samych siebie. Maximum treści przy użyciu minimum środków. Duet Wieczorkowski i Milka van der Milś. Takiej pary się nie zapomina. Świetna gra. Jeszcze lepszy film off-owy. Nie trzeba dużo, by pokazać wiele o ludziach – aktorach, którzy grają swoje role na deskach teatru życia…

Ocena: 9/10

(pumex)

El Orfanato/Sierociniec.

Sierociniec w wykonaniu Bayony, to wtórnie realizowany koncept domu tudzież miejsca nawiedzonego przez dzieci.

Akcja filmu zabiera nas do starego, zniszczonego domu, z którego Laura (Belén Rueda), jako wychowanek tego miejsca, chce z niego zrobić sierociniec. Wszystko zaczyna się układać, do momentu, gdy jej syn Simon (Roger Príncep) spotyka nowych – niewidzialnych przyjaciół…

Bayona prezentuje surrealistyczny świat, gdzieś tam wyobcowany, wyalienowany, niczym wyspa, otoczona ze wszystkich stron wodą. Pod pozorem dziecięcych zabaw, infantylnych gier ukazuje tragizm tytułowego miejsca. Ułomność dzieci, ich cierpienie, a nawet rzadkie ich choroby potęgują strach i ogólny niepokój.

Sierociniec , to kawał dobrego kina z bardzo dobrą grą mieszanki strachu, tragizmu i rodzicielskiej miłości Belén Rueda’y, który może momentami podnieść ciśnienie.

Ocena: 7/10

(pumex)